Cesar Millan heeft in Californië zijn Dog Psychologie Centre waar
hij in een grote roedel tussen de 40 en 50 honden houdt. Dit zijn
allemaal honden met een verleden, vaak een agressief verleden en
waaronder heel veel herders, rottweilers en pitbulls. Met deze
honden gaat hij elke dag op pad, hij neemt ze mee op de wandeling
(The Walk, het belangrijkste middel om controle te krijgen over je
hond), maar ook met zijn rollerskates, fiets, skateboardend of
zwemmend. In die grote hondenroedel wordt niet gevochten, hetgeen
toch heel opmerkelijk is gezien de rassen die daartussen lopen ...
Cesar
heeft een aantal lijfspreuken die steeds weer terug komen in zijn
visie, ik zal proberen die zo goed mogelijk te vertalen hoewel ik
dat wel moeilijk vindt. In het Engels klinkt het altijd beter en
duidelijker. Ik zet de Engelse termen erbij, dan kan een ieder voor
zich uitmaken wat er bedoelt wordt.
In zijn
1e boek "Cesar's Way" beschrijft hij dat honden niet zozeer een
persoonlijkheid hebben maar een bepaald soort "energie". Ook wij
mensen hebben die energie en wat wij uitstralen naar onze honden,
reflecteert als een spiegel op de hond. Zijn wij druk, nerveus,
gestrest of onzeker, dan voelt de hond dat aan en zal hij 'lastig"
gedrag vertonen. Honden (wolven en wilde honden) die in roedels
leven hebben niets aan een "zwakke" roedelleider, het voortbestaan
van hun roedel hangt af van een sterke leider.
>
(Cesar's Way; blz. 114/115) In de hondenwereld is de roedelleider
verantwoordelijk voor het overleven van alle leden van zijn roedel.
De leider leidt zijn roedel naar voedsel en water. Hij beslist
wanneer er gejaagd wordt; beslist wie er eet, hoe veel en wanneer;
beslist wanneer er gerust wordt, wanneer geslapen en wanneer er
gespeeld wordt. De leider stelt alle voorschriften vast en de
structuur waar de andere roedelleden zich aan moeten houden. Een
roedelleider heeft een groot zelfvertrouwen en weet wat hij doet. <
> (Cesar's
Way; blz. 118) Voor honden zijn er slechts twee posities in een
relatie: leider en volgeling. Dominant en onderdanig. Het is één van
beide, zwart of wit. Er is geen tussenin in hun wereld. Wanneer een
hond met een mens samenleeft, opdat de mens in staat is het gedrag
van de hond onder controle te houden, is ze verplicht de taak van
roedelleider op zich te nemen, voor de volle 100 procent. Zo simpel
is dat. <
> (Cesar's
Way; blz. 115) Roedelleiders stralen "calm-assertive" (uitleg van
dit begrip hiernaast) energie uit. Zelf als je nog nooit een roedel
honden of wolven geobserveerd hebt, duurt het niet lang voor je de
roedelleider eruit gepikt hebt. Hij heeft een dominante
houding; alert hoofd, borst vooruit, oren rechtop, staart stijf,
soms loopt hij branieachtig, opschepperig! Roedelleiders hebben
overduidelijk veel zelfvertrouwen en het is hen natuurlijk
aangeboren. Ze kunnen niet doen alsof.
De
volgelingen daarentegen stralen een energie uit die bekend staat als
"calm submission" (zie uitleg hiernaast). Ze lopen met hun hoofd in
dezelfde lijn als hun lichaam of zelfs lager, en ze blijven achter
hun leider lopen tijdens het verplaatsen, hun oren relaxed of naar
achteren, hun staarten kwispelend maar altijd laag. <
De
belangrijkste missie die Cesar ons mee wil geven is het geven van
deze drie taken, aan onze hond(en):
(Exercise,
Discipline and Affection, in that order!)
*Beweging, Discipline en Genegenheid, in die volgorde!
